X
تبلیغات
رایتل

گشت و گذار

جمع بندی اولیه

اگر قسمت قبلی را با تاخیر نوشتم، به دلیل همراه داشتن یک محموله جنگلی بود و سعی میکردم به صورت آرام و مخفیانه و بدور از هیاهو و تبلیغات آن را با خود بیاورم!

اما جمع بندی اولیه از سفر:

1-      برای مسافرت به هند بدون استفاده از خدمات تور و... بهتر است در گروه 2 یا 4 نفره عازم شوید تا ضمن صرفه جویی در هزینه ها، خستگی هایتان نیز کم خواهد شد.

2-      حتما مسیر حرکت را دقیق مشخص کنید تا کمترین هدر رفت انرژی و هزینه را داشته باشید. این کشور مثل ایران نیست! از زیادی جمعیت در حال انفجار است! پس قبل از هر کاری باید بلیطهای قطار یا هواپیمای خود را تهیه کنید.

3-      خدمات تلفن همراه و اینترنت در این کشور بسیار مطلوب است. اما سعی کنید سیمکارت هند را حتما از نمایندگی رسمی اپراتور مربوطه خریداری کنید. چون بساطیهای کنار خیابان، ممکن است یکی دو نفر آدم خوب داشته باشد و بقیه یا عمدا و یا از روی نادانی به شما ضرر خواهد رسانید.

4-      یک سیم کارت "ودا فون" 150 روپی و شارژی با کمترین کسر مالیات، 500 روپی هزینه دارد. برای فعال سازی اینترنت روی همراه هم قیمت 100 روپی برای یک ماه و بدون محدودیت است.

5-      هنگام ورود به محدوده شهری، شاید دچار کمی سرخوردگی از نوع زندگی هندیها شوید. شلوغی، کثیفی، عدم رعایت بهداشت محیطی، زباله و فضولات حیوانی و انسانی در معابر و... اما زود قضاوت نکنید. این مردم و سرزمین، زیباییهایی دارند که شاید پشت این تصاویر زننده مخفی مانده است.

6-      از روی قیافه اینها هم قضاوت نکنید! توی این آب و هوا و گرمای طاقت فرسا، هر آدم تپل و مپل ، سرخ و سفید و مامانی، بعد از مدتی مثل اینها خواهد شد. یعنی آفتاب سوخته، چربیهای زیر پوست آب شده، و پوست روی استخوان جمجمه چسبیده!! این طبیعت منطقه است. این بندگان خدا، همین ریختی هستند. تقصیر خودشان هم نیست.

7-      اگر آمده اید، هندی خوشگل و خوش هیکل ببینید؛ بهتر است فقط به سمت شمال و ایالت کشمیر بروید. آنجا مردمانش بلند قدتر و خوش هیکل تر از جنوبی ها هستند. شاید به نوعی بتوان گفت: ایرانی تر هستند. و البته این نتیجه قطعی نیست، و 100% روی آن حساب نکنید. در چنوب هم هندیهای خوش تیپ و خوشگل پیدا میشه!!

8-      برای مسافرت طولانی حدود یکماه یا بیشتر، حتما در معاشرت با هندیها سعی بیشتری کنید و از رستورانها، دکه های فروش آب میوه و ... استفاده کنید.

9-      اگر میخواهید سالم بمانید، حتما غذای هندی را مصرف کنید. آنقدرها که میگویند تند نیست! تازه اگر برایتان خیلی تند بود، بعد از غذا یک آب نارگیل مشتی، بزنید تو رگ و حال کنید، وگرنه باید حدود 7 یا 8 ساعت پیاده روی کنید تا غذایتان هضم شود!!

10-  حتما نقشه شهرهای مورد نظرتان را تهیه کنید و نقاط دیدنی و مورد علاقه تان را علامت بزنید و با برنامه حرکت کنید.

 

نتیجه گیریهای اخلاقی:

ادیان و مذاهب، تفکرات مختلف و اماکن مذهبی زیاد و...

در برخورد با این موارد اصلا اظهار نظر قطعی نکنید، ببینید، فکر کنید و نتیجه گیری شخصی داشته باشید. و اگر نمیتوانید منصفانه یا بدور از تعصب قضاوت کنید، اصلا نظر خود را بیان نکنید.

خیلی از عادات این مردم برای ما زننده است، اما برای خودشان معمولی است. پس سعی کنید اگر نمیتوانید تحمل کنید، یک راهی برایش پیدا کنید تا کمتر اذیت شوید.

شاید بتوان گفت: مردم این کشور و رفتارهای ایشان و نوع ارتباط اجتماعی و تعامل فردی، برای خانمها و دخترخانمها خیلی مناسب است.

امنیت اجتماعی و رعایت احترام فردی در معاشرتها بسیار خوب است. و کسی تعرضی به دیگری ندارد، البته تمام این مواردی که ذکر کردم، قطعی و 100% نیست، اما موارد خلاف آن را  در مدت اقامت و مسافرت زمینی داخل این کشور اصلا ندیدم، البته یک مورد بود که، خودشان طرف را اخراج کردند و فقط من از دور شاهد ماجرا بودم.

اگر در نوشته های من از نوع مذهب یا تفکر افراد، ذکری به میان آمده است. به دلیل تعصب دینی یا تحجر فکری نیست. اما بعضی از این مذاهب،واقعا شاهکار حماقت و نادانی افراد هستند.

شاید بعضی از خوانندگان هم بگویند: ما هم در کشورمان یا دین مان داریم! بله! این نوع تفکرات همه جا هست، اما دلیل نمیشود چون ما انجام میدهیم درست است و نباید به هندیها هم خورده گرفت!

سعی من این بود، با توصیف بعضی از اماکن، مراسم و آداب مذهبی، و البته از دیدگاه شخصی ام، یک تامل یا تفکری را در خودم و مخاطب برانگیزانم.

حال اگر موفق نبودم، مشکل من بوده است.

اگر از ارتباطات میان خودم و سایرین در مسیرهای زمینی سفر مطالبی را شرح دادم، فقط به قصد اطلاع رسانی از نوع تربیت اجتماعی این مردم بود.

من مسافرت میکنم تا مناطق، دیدنیها، و به طور کلی چیزهایی را ببینم که در ایران نیست. نه کارهایی را بکنم که در کشور خودم، راحت تر و با ارامش بیشتر میتوانم انجام دهم!

برای نمونه:

در ایران فیل !! نیست. اینجا هر چقدر دلم خواست، فیل سواری کردم!!

در ایران تحمل عقاید و نظرات، یا نیست یا کم است، اما اینجا ...

 

 اینجا توی قطار و کوپه خودمان، من بودم با یک جوان سیک و چهار دختر دانشجو، که خیلی هم پر شر و شور و شلوغ بودند. تو ایران اگر یک کمی با همچین جمعی گرم بگیری، میگن طرف نظر داره! کناره بگیری، میگن یارو قیافه میگیره و خشک مقدسه. خب چکار باید کرد؟ آخر سر هم رئیس قطار میاد و میگه آقا شما و شما تشریف بیارید واگن بعدی و دو تا خانم و شاید با عقاید متضاد را توی همین کوپه میاره! 

اما اینجا علاوه بر اینکه با نوع آموزش دانشگاهی آنها آشنا شدم، آنها هم با یک ایرانی آشنا شدند و خیلی از تصوراتشان در مورد ایران، مردان ایرانی و مخصوصا زنهای ایرانی اصلاح شد. از تفکرات و عقاید سیکها از زبان یک جوان معتقد به این مذهب، باخبر شدم که در مطالعات قبلی ام خیلی از این موارد دیده نمیشد. 

از همه مهمتر یک مسافرت ۲۶ ساعته با قطار، آنقدر سریع گذشت که همه این افراد اعتراف داشتند، کاش میشد باز هم وقت داشتیم. در عین حالی که هیچ یک از مصاحبت دیگری ناراحت و معذب نشده بود. 

همانطور که همه جای دنیا، آسمان همین رنگی است. مردم همه جا هم، محبت و احترام را با رفتاری مناسب جواب میدهند.

 

اینجا من داخل یک معبد نماز خواندم و کسی هم تعرضی نکرد، البته تعجب چرا!! اما در ایران میشود؟

همه میگفتند سوغاتی ادویه هندی بیار! خوب تو ایران هم ادویه هندی زیاد پیدا میشود. اما جمجمه یک گاو وحشی با شاخهای بلندش هم پیدا میشود؟

خب، من با هزار دردسر و زحمت آوردم، حالا که نگاهش میکنم ، تمام خاطرات جنگلهای جنوب هند و زحمت حمل آن را به یاد می آورم! البته شکارش نکردم، اتفاقی زخمی پیدایش کردیم و حلالش نمودیم. به شما هم توصیه نمیکنم دنبال این کار بروید. اما شاید شانس من بوده که این اتفاق برایم رخ داد.

خلاصه سفر است دیگر!

/ بی نهایت آمد این خوش سرگذشت / چون غریب از گور خواجه بازگشت /

 

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.